Prolog.

~~~


- Po co robić kółko teatralne o 20 do cholery ? - wkurzona zadawałam pytania mojej paczce .
- Nie marudź. Patrz, nawet Daniel przyszedł - Karolina posłała mi znaczące spojrzenie uderzając lekko w ramię.
- Spierdalaj - szepnęłam wrogo przyśpieszając kroku. Daniel to chłopak, który mi się podobał, ale nie potrafiłam do Niego zagadać. Karolina z Eleanor, Liam'em, Zayn'em o Niall'em szybko mnie dogonili, kiedy już naciskałam klamkę od sali.
- Dzień dobry, dzieci - przywitała nas miło nauczycielka, kiedy pojawiliśmy się przy tablicy.
- Raczej dobranoc - burknęłam siadając w ostatniej ławce razem z El.
- Widzę, że Gilbert jak zawsze w dobrym humorze - nauczycielka wyciągała dziennik uśmiechając się do siebie. Czasami naprawdę nie rozumiałam tej babki.
- W wyśmienitym - uśmiechnęłam się sztucznie wyklinając ją w myślach.
- Przepraszam za spóźnienie. - dalszy ciąg niecenzuralnych slow przerwał mi Daniel, który szybko wszedł do klasy siadając w ostatniej ławce przy oknie. Przez dłuższą chwile nie mogłam oderwać wzroku od spóźnialskiego. Choć nie był największym ciachem w szkole, to miał w sobie to coś. Chciałam go lepiej poznać. Chciałam być Jego dziewczyną. Od roku nie miałam chłopaka. Byłam bardzo szczęśliwa, że Caroline jest z Liaśkiem, ale i bardzo im zazdrościłam. Wszyscy widzieli jak Li kocha moją przyjaciółkę; opiekował się nią, zabierał do kina, na spacery. Oni są dla siebie stworzeni. A ja ? Ja nie potrafiłam się w nikim tak bardzo zakochać jak oni w sobie. No, ale jest jeszcze coś. Od jakiego czasu podoba mi się też Nialler. Tzn. uwielbiam spędzać z Nim czas. Znamy się od małego, ale jeszcze nigdy nie czułam do Niego czegoś takiego; uwielbiałam Jego bluzy, zapach, farbowane włosy, niebieskie oczy, a szczególnie Jego uśmiech. Horan zawsze potrafił mnie rozśmieszyć. Kiedy nie znaliśmy jeszcze pozostałych, Niall przesiadywał u mnie godzinami. Pamiętam, że to On pokazał mi papierosy, piwo. To On skradł mój pierwszy pocałunek. teraz, kiedy jestem z nim sam na sam, czuję przyjemne mrowienie w brzuchu, a język się plącze. Blondyn zawsze mi powtarzał, że kiedy tak będę dalej robić, to pomyśli, że się w Nim zakochałam. - Jeszcze jedno takie kółko, a się wypisuję ! - Eleanor zaczęła się wydzierać na szkole, kiedy wyszliśmy z klasy.
- Weź przestań. Ja z Liam'em idę na imprezę, idziecie ? Prooszę - Caroline zaczęła namawiać wszystkich swoim słodkim głosikiem.
- No nie wiem. Daniel, idziesz ? - rzucił Zayn, kiedy chłopak przeszedł kolo Nas.
- Mogę iść, nie mam planów. A, Merry, mogłabyś mi pożyczyć notatki ? Nie zdążyłem przepisać - Daniel uśmiechnął się szeroko w moją stronę
- No, spoko. Nie czekajcie na Nas, zaraz Was dogonimy ! - krzyknęłam. Przez chwilę szukałam zeszytu w paski, który miałam pożyczyć chłopakowi.
Szliśmy rozmawiając o imprezie, lecz po chwili światła zgasły w całym budynku. Było już późno, więc tylko lampy dawały nam oświetlenie.
- Daniel ! - krzyknęłam gwałtownie łapiąc chłopaka za rękę.
- Nie bój się - usłyszałam rozśmieszony głos chłopaka
- Zamknij mordę i prowadź ! - warknęłam nie puszczając dłoni chłopaka
- No dobra - szepnął zaczynając stawiać kroki przed siebie. Ściskałam Jego rękę tak mocno, że paznokcie wbijałam w Jego skórę. Nie widziałam nic. Dookoła było bardzo ciemno. W pewnym momencie poczułam coś pod nogami, a chwilę później upadłam całym ciężarem na podłogę
- Daniel ! Gdzie jesteś !? - zaczęłam panikować, kiedy nie poczułam Jego dłoni.
- Cii.. czekaj, znajdę Cię - czułam w powietrzu, jak Daniel wymachuje rękami. W końcu złapał mnie za ramiona pytając czy to Ja.
- Trzymaj mnie i nie puszczaj - szepnęłam spuszczając głowę, aby wyrównać oddech.
- Cicho, muszę znaleźć Twoją twarz - poczułam jak chłopak wolno zbliża się do mnie. Nie zdążyłam zapytać po co mu moja twarz, bo Daniel lekko mnie pocałował. Złożył jeden delikatny pocałunek na moich ustach. Szybko oderwał wargi od moich, ale ja się nie powstrzymałam; zaczęłam Go całować mocniej i zachłanniej.

Witam Wszystkich <3. Miało nie być prologu, ale jakoś tak wyszło : ). 
Mam nadzieję, że się podoba. Miłego czytania <3.